مشیری در تبیین رویکردهای نوین مأموریت سلامت افزود که وجه گسترده‌تر این مأموریت، ارتقای کیفیت زندگی و پیشگیری از وقوع یا تشدید مخاطرات است. او مباحثی چون بازگشت به کار، افزایش تاب‌آوری و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین را پارادایم‌هایی دانست که نظام سلامت را در چهارچوب نظری نظام تأمین‌اجتماعی نوین تحت پوشش قرار می‌دهند. او همچنین به چالش‌های ساختاری نظام سلامت اشاره کرد و پایداری مالی و همچنین پدیده سالمندی جمعیت را از جمله این چالش‌ها برشمرد. او تأکید کرد که کشور ما به سمت سالمندی حرکت می‌کند و این پرسش مطرح است که مدل ارائه خدمت چه صورتی بگیرد و عدالت در دسترسی به درمان چه معنایی پیدا کند.

وی درخصوص چالش‌های دیجیتالی شدن گفت که برخی بر این باورند دیجیتالی شدن موجب طرد سالمندان می‌شود و تأکید می‌کنند ارتباط حضوری باید حفظ شود. او تجربهٔ کشور برزیل را مثال زد و گفت مدیرعامل تأمین‌اجتماعی برزیل اعلام کرده که خدمات باید دیجیتال باشد، اما تعداد شعب کاهش نیافته است، زیرا بیمه‌شده می‌خواهد از نزدیک شعبه را ببیند. او تحول دیجیتال و حکمرانی دیجیتالی در حوزه سلامت را از مباحث مهم این پارادایم دانست.

دکتر شهرام غفاری، مشاور مدیرعامل در امور درمان سازمان تأمین‌اجتماعی، از تشکیل کارگروه نظام نوین بیمه‌های درمان خبر داد و گفت می‌خواهیم سندی ارائه دهیم که چارچوبی برای آیندهٔ حوزه رفاه و تأمین‌اجتماعی کشور باشد. او گفت تأمین‌اجتماعی از حالت کارفرمایی-کارگری بیرون می‌آید و ممکن است یک نفر در چند جا مشغول به کار شود و کارفرمای مشخصی نداشته باشد. او افزود باید سلامت را در نظام رفاه و تأمین‌اجتماعی بنگریم و ببینیم یکپارچگی را چگونه می‌توان حفظ کرد. او اعلام کرد نه دیگر حق‌بیمه کفاف درمان مردم را می‌دهد و نه می‌توان مدل سنتی را حفظ کرد، بنابراین ارائهٔ راهکار منطقی نیازمند مشارکت جمعی است. او گفت به سمتی می‌رویم که با تغییرات محیطی انعطاف‌پذیرتر همراه شود، زیرا در غیر این صورت در تأمین منابع مالی سلامت دچار مشکل خواهیم شد.

مسعود ابوالحلاج، کارشناس ریاست‌جمهوری، بازنگری در حوزه تأمین مالی درمان را ضروری دانست و پیشنهاد کرد جوانان در این کارگروه‌ها مشارکت کنند تا از ایده و خلاقیت آنان بهره‌مند شویم. او گفت دنیا در حال دگرگونی است و دیجیتال، هوش مصنوعی و سایر تحولات رفتار تجارت و شکل کارفرمایی را دگرگون کرده است. او اشاره کرد که حدود 700 بیمارستان تحت کنترل وزارت بهداشت، حدود 76 بیمارستان در تأمین‌اجتماعی و شماری نیز متعلق به نیروهای مسلح است. او گفت 18 هزار خانه بهداشت و 5 هزار بهداری شهری و روستایی وجود دارد و بحث بر سر اتصال سطوح یک، دو و سه است تا بیمار قابل ردیابی باشد. او افزود بخش عمدهٔ منابع درمان بیمه‌ای از تأمین‌اجتماعی و بیمه سلامت تأمین می‌شود و باید سخن تازه‌ای در ساختار تأمین مالی بگوییم.

دکتر علی حیدری، مشاور مدیرعامل سازمان تأمین‌اجتماعی، دو مبحث عدالت در بهره‌مندی از منابع عمومی و عدالت در دسترسی به درمان را مهم‌ترین مسئلهٔ حوزه درمان برشمرد. او پیشنهاد کرد دو محور بنیادین به مباحث کارگروه افزوده شود و به بازخوانی اسناد و احکام بالادستی، خصوصاً اصول 29، 32 و 43 قانون اساسی، توجه کنیم. او گفت متأسفانه نگاه ما به درمان به‌جای نگاه مأموریتی، به یک نگاه صنعتی و نظام کالایی تبدیل شد. او تأکید کرد که معتقد به تصدی‌گری دولت نیست، اما نگاه ما باید اصلاح شود. او گفت نظام بیمه و حمایت ما مبتنی بر سائلیت است، در حالی که باید به سمت نیازمندیابی فعال برویم. او اشاره کرد گزارش‌های پایش فقر نشان می‌دهد حدود 80 درصد افرادی که از بهزیستی و کمیته امداد خدمت می‌گیرند از دهک‌های پنج به بعد هستند، در حالی که عکس آن باید باشد. او افزود بیمارستان‌های تأمین‌اجتماعی از محل ذخایر بیمه‌شدگان ساخته شده است، اما بیمه‌شدگان از منابع عمومی محروم هستند.

دکتر حمیدرضا صفی‌خانی، صاحب‌نظر حوزه رفاه و تأمین‌اجتماعی، طراحی نو همراه با نگرش عمیق به حوزه درمان را ضروری دانست. او گفت وضع موجود محصول عملکرد گذشته است و اگر مانند گذشته فکر و عمل کنیم، امکان ایجاد مسیر جدید وجود ندارد. او پیشنهاد کرد مباحث اولویت‌بندی شوند و دربارهٔ مبانی نظری و نقش تأمین‌اجتماعی در سلامت صحبت کنیم. او گفت سیاست‌گذاری باید مسیر تبدیل ارزش‌های جامعه به تصمیم‌های مشروع، شفاف و پاسخ‌گو باشد. او افزود باید به تعهدات اجتماعی بیندیشیم و ببینیم مردم چه اندازه حاضرند یارانهٔ متقاضی بپردازند تا بیمارتر و کم‌توان‌تر بیشتر بهره‌مند شود. او تأکید کرد انسان را فقط به‌عنوان واحد هزینه و بیمار نبینیم و به ارادهٔ او در حکمرانی سلامت توجه کنیم.

حمید پوراصغری، سیاست‌گذار حوزه سلامت، بررسی محتوای اسناد بالادستی و آسیب‌شناسی موارد قانونی را پیشنهاد کرد و گفت این مطالعات در نهایت به‌عنوان لایحهٔ پیشنهاد تغییر قانون می‌تواند کارآمد باشد. او گفت بحث‌های فلسفی بر نظام‌های سلامت حاکم است که می‌تواند لیبرال، محافظه‌کارانه یا ترکیبی باشد. او اشاره کرد اصل 29 قانون اساسی برخورداری همگانی از خدمات را از طریق مشارکت دولت و ملت مقرر کرده است. او افزود بسیاری از بیمه‌های اجتماعی بر اساس حقوق و دستمزد تعریف شده‌اند و در مورد روستاییان محاسبهٔ درآمد دشوار بود. او گفت مشکل ما کمی در مبانی نظری است و باید در قالب یک کمیته مروری بر اسناد بالادستی داشته باشیم و آسیب‌شناسی محتوا انجام دهیم.

کامبیز لعل، کارشناس حوزه رفاه و تامین اجتماعی، دو راهکار پیشنهاد کرد که یکی تعریف نظام جدید بیمه‌ای و دیگری بررسی وضعیت موجود و ارائهٔ راهکارهای اصلاحی بود. او گفت نظام بیمهٔ جدید باید زیرفصل مشترک بین نظام سلامت و نظام رفاه باشد. او توضیح داد که برای تعریف این نظام باید مبانی نظری را بررسی کنیم و وضع موجود را با آن بسنجیم، یا برعکس وضع موجود و قابلیت‌ها را شناسایی کنیم و نظام بیمهٔ سلامت را با اصلاحاتی بهبود دهیم.

دکتر علی‌اکبر فضائلی، عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، بیمه‌های تکمیلی را ضلع سوم ارائه‌دهندگان خدمات درمانی توصیف کرد. او هشدار داد از سال 1402 به بعد نقش بیمهٔ تکمیلی بسیار جدی شده است و در سال 1405 به کل منابع سازمان تأمین‌اجتماعی نزدیک می‌شود. او افزود بیمه‌های تکمیلی در سال 1402 نسبت به 1401 فقط 70 درصد رشد داشتند و باید به آن‌ها نگاه ویژه‌ای داشته باشیم. او گفت باید دیدگاه همهٔ ذی‌نفعان شنیده شود تا ماحصل بررسی‌ها به‌صورت لایحه به مجلس برود. او اشاره کرد صندوق‌های مختلف بیمهٔ سلامت اکنون قابل حذف نیستند و باید این قیود را درنظر بگیریم. او انتقاد کرد که داده‌های به‌روز برای سنجش شاخص عدالت وجود ندارد و پیشنهاد کرد محور «تدارک و ارائه خدمات» به محورها افزوده شود تا مشخص شود ارائه‌کننده خودش خریدار هم باشد یا نباشد.