مجموعه دوجلدی گزارش‌های کارشناسی «مطالعهٔ تطبیقی بیمهٔ ازکارافتادگی در جهان» منتشر شد

به گزارش روابط عمومی موسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی، مجموعه دوجلدی گزارش پژوهشی مطالعهٔ تطبیقی بیمهٔ ازکارافتادگی در جهان» ترجمه و تلخیص حمیدرضا هندی، به همت گروه اجتماعی و فرهنگی موسسه منتشر شد.

گزارش اول به بیمه ازکارافتادگی غیر ناشی از کار و گزارش دوم به ازکارافتادگی ناشی از کار می‌پردازد. ازکارافتادگی غیر ناشی از کار به‌عنوان یک عارضه یا اختلال بلندمدت و کم‌وبیش کلی در انجام کار است که درنتیجهٔ یک حادثه یا بیماری غیر شغلی ایجاد شده باشد. به این نوع از حوادث که درنتیجه یک حادثه شغلی و حین کار اتفاق افتاده باشد، ازکارافتادگی ناشی از کار گفته می‌شود.

به‌طورکلی ازکارافتادگی عبارت است از تقلیل درآمد به سبب کاهش قدرت کار ناشی از حادثه یا بیماری که برحسب درجهٔ ازکارافتادگی و بر طبق نظر کمیسیون‌های پزشکی به دو دستهٔ کلی ازکارافتادگی کلی و ازکارافتادگی جزئی تقسیم  می-شود. در ایران ازکارافتاده بر اساس مادهٔ 70 قانون تأمین اجتماعی به فرد بیمه‌شده‌ای اطلاق می‌گردد که طبق نظر پزشک معالج غیرقابل علاج تشخیص داده شود و پس از انجام اقدامات توان‌بخشی و اعلام نتیجهٔ آن بر مبنای تشخیص کمیسیون‌های پزشکی در مادهٔ 91 قانون تأمین اجتماعی فاقد توانایی لازم برای انجام کار به‌صورت کلی (66 درصد و یا بیشتر از توان و قدرت کار خویش را از دست داده باشد) یا جزئی (بین 33 تا 66 درصد از توان و قدرت کار خویش را از دست داده باشد) باشد.

در هر دو گزارش تلاش شده است تا تجربیات دیگر کشورها در حوزه بیمه‌های ازکارافتادگی ارائه شود.  نحوهٔ احراز شرایط بیمهٔ ازکارافتادگی در سراسر هر دو گزارش، به تفکیک هر کشور به آن اشاره شده است . ازجمله الزامات اصلی برای دریافت مزایای بیمهٔ ازکارافتادگی شامل از دست دادن ظرفیت تولید  بعد از تکمیل یک دورهٔ حداقلی اشتغال یا مشارکت حداقلی در پرداخت حق بیمه می‌باشد که میزان دقیق این الزامات (درصد از دست دادن توانایی، حداقل دورهٔ اشتغال، و حداقل مشارکت) از هر کشور به کشور دیگر متفاوت است. اکثر برنامه‌های بیمهٔ ازکارافتادگی در جهان برای ازکارافتادگی دائمی ، مزایای کامل ازکارافتادگی را در ازای از دست دادن دوسوم  (6/66 درصد) ظرفیت و پتانسیل کاری در مشاغل معمول که فرد در آن‌ها اشتغال دارد، پرداخت می‌کنند، اما این میزان می‌تواند بین یک‌سوم  (3/33 درصد) تا 100 درصد متفاوت باشد. دورهٔ احراز شرایط برای دریافت مزایای ازکارافتادگی، معمولاً کوتاه‌تر از دورهٔ احراز شرایط برای دریافت مزایای بازنشستگی است، بدین ترتیب که اگر در برنامه-های بازنشستگی این دوره معمولاً 30 ساله است، اما احراز شرایط در برنامه‌های بیمهٔ ازکارافتادگی با دوره‌های 3 تا 5 سالهٔ پرداخت حق بیمه به دست می‌آید.

این گزارش‌ها را می‌توانید از لینک‌های زیر دانلود کنید:

دانلود گزارش کارشناسی «مطالعهٔ تطبیقی بیمهٔ ازکارافتادگی ناشی از کار در جهان»

 

دانلود گزارش کارشناسی «مطالعهٔ تطبیقی بیمهٔ ازکارافتادگی غیر ناشی از کار در جهان»